Wat krijgen kinderen mee als mama iets heeft? Charlotte over haar psychose

Gastblogger Charlotte vertelt openhartig over haar psychose en wat dit met haar dochtertje in het bijzonder deed. Gelukkig gaat het nu veel beter met haar. 

Na mijn zwangerschap van mijn zoontje in 2017 ging ik erg achteruit. Kraamtranen werden echte tranen en ze gingen niet meer weg… Het werden stemmen, beelden en vervelende ervaringen (psychoses).
Het ergste wat ik ooit mee heb gemaakt en wil vergeten. Mijn meisje van 3 jaar heeft die tijd ook heel bewust meegemaakt. Hoe dan? Ze heeft me zien en horen huilen, me zien schreeuwen, mij flauw zien vallen. Ja, dat was vreselijk en het heeft zeker indruk op haar gemaakt. Een voorbeeld: als ik om iets huil, dan loopt ze weg, bijvoorbeeld naar de gang! Ze kan er totaal niet tegen. Of als ze in een meer zorgzame bui is, gaat ze zakdoekjes pakken of billendoekjes. Om mama te troosten en om mama’s gezicht schoon te maken. Ze is vaak ontzettend behulpzaam en  natuurlijk is dat lief.

Maar ik moet haar helpen

Nu ik mij stukken beter voel, gaat het ook een stuk beter met mijn dochtertje. Ik probeer haar aan het lachen te maken. Dit is hoe het hoort, ik hoor haar te troosten als ze gevallen is op haar knie. Ik hoor haar tranen te drogen en haar een kusje te geven met de woorden ‘’ komt goed, liefje ‘’. Dat is zoals het hoort en wat mij als mama trots maakt. Herken jij dat als mama zijnde? Ik weet dat ik hier totaal niets aan kon doen. Dat wordt me vaak benadrukt. We zijn ook met hulp bezig geweest; waar ik speciale tips krijg en ool adviesgesprekken. Gelukkig ging het al veel beter en hebben we dat voor nu even gelaten. Het is natuurlijk veel beter dat papa en mama haar helpen in plaats van een vreemde vrouw of man. Ik zie nu een gelukkig huppelend kindje en dat maakt mij de sterkste mama ooi! Mijn meisje blij en gelukkig zien, en niet dat ze met zak doekjes heen en weer loopt.

Als ik verdrietig ben probeer ik naar boven te gaan

Ik heb altijd geprobeerd haar mijn verdriet zoveel mogelijk te besparen maar dit ging natuurlijk niet altijd. Als ik een slechte dag had zorgde we wel voor oppas. Maar dat was ook niet altijd goed want ze wilde ook vaak bij mama zijn. Wat natuurlijk ook logisch is en begrijpelijk. Een kindje van drie hoort lekker bij papa en mama te zijn en af en toe naar de peuterspeelzaal te gaan. Als ik heel verdrietig was probeerde ik ook even naar boven te gaan. Maar soms was ik alleen met haar en kon ik moeilijk weg open. Ik schoof mijn verdriet dan ook vaak aan de kant in het begin met alle gevolgen van dien. Natuurlijk werkte dit alleen maar negatief. Vaak kwam het dan voor mijn gevoel wel 10 x harder aan. Dat was natuurlijk ook niet de bedoeling. Ik deed er alles aan om mijn lieve kindjes gelukkig te zien en dat dit niet altijd lukte was ontzettend frustrerend.

Dankbaar

Daarom ben ik dankbaar dat het nu zo goed met me gaat. Ik zie mijn kinderen echt gelukkig want mama is vandaag al meer dan een maand zonder stemmen en nare beelden. Zeg nou zelf, wat maakt een mama gelukkiger dan het zien dat haar kinderen gelukkig zijn Nee inderdaad, helemaal niets! Ik ben de gelukkigste moeder die er bestaat!

 

Dit is ook leuk

door
Hi, Ik ben in december 1991 geboren en kreeg de naam Charlotte . Ik ben getrouwd met de liefste man op aarde en mama van twee lieve kindjes Mila (2014) Luan (2017). Mijn passie is bloggen en schrijven dat is mijn uitlaatklep.
Vorige post Volgende post

Klets mee

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Subscribe  
Abonneren op
2 shares