Mijn #Metoo verhaal en in je billen worden geknepen, hoort er toch een beetje bij?

#metoo

Wie het nieuws en of social media de afgelopen dagen gevolgd heeft is het vast niet ontgaan: de hashtag metoo. Deze is in het leven geroepen om meer ”awareness” te creëren voor seksueel misbruik nadat actrices een boekje open deden over seksueel misbruik door de Amerikaanse filmproducer Harvey Weinstein. De cijfers liegen er niet om: 1 op de 8 vrouwen in Nederland (!) is verkracht. Om nog maar te zwijgen over de cijfers voor vrouwen die ”’enkel”  seksueel geïntimideerd of misbruikt zijn.

Ik vind het van de zotte en heb met open mond alle statusupdates gelezen van vrouwen over de hele wereld. Ik wist dat het een groot probleem was, maar zó groot? En dan nog maar te zwijgen over seksuele intimidatie en misbruik. Ook ik kan daar over meepraten.

Ingesloten door een groepje jongens

Ik was net 14 jaar en bleef bij een vriendin slapen. We zouden stiekem op stap gaan samen met haar oudere stiefzussen. Maar nog voor we de kroeg überhaupt in kwamen zat de schrik er al goed in. We liepen door een steegje en daar sloeg de sfeer plotseling om: een groepje oudere jongens kwam naar ons toe. Eerst heel onschuldig maar ik voelde al aan dat dit niet goed zat en vervloekte mezelf dat ik zo naïef was om als 14 jarige toch op stap te gaan en dat zonder dat mijn ouders hier vanaf wisten. Eigen schuld. De jongens begonnen zonder pardon aan ons te zitten en ik werd steeds angstiger. Op dat moment kwam er gelukkig een van de vrienden van deze jongens aanlopen en nam het voor ons op. Daar ben ik die jongen nog steeds dankbaar voor. Daarna gingen we alsnog stappen en deed ik alsof het niet gebeurd was. Het was immers mijn eigen schuld want ik had daar niet mogen zijn. Blijkbaar zit dat er al vroeg ingebakken: als vrouw zijnde vraag je er vaak toch zelf om?

Moeder van een dochter

Als moeder van twee jongens en een meisje houd ik dan ook mijn hart vast en hoop ik dat ze veilig zijn en iets dergelijks nooit zullen hoeven meemaken. Al maak ik me om mijn jongens minder zorgen. Een meisje is toch kwetsbaarder en zoals ik al schreef lijkt het wel normaal te zijn dat vrouwen maar gewoon te pas en te onpas aangeraakt mogen worden. Ik hoop dat het tegen de tijd dat mijn dochter opgroeit de wereld een stukje veiliger en vriendelijker is, maar die kans is klein dus rest mij de taak straks om haar zo goed mogelijk voor te bereiden op deze wereld.

“Billen knijpen hoort er toch een beetje bij?”

Om nog maar te zwijgen over het aantal keren dat ik tijdens een avondje stappen in mijn kont ben geknepen of betast ben. Je weet wel hoe dat gaat: een drukke volle kroeg waar de mannen je bij binnenkomst al aangapen. Vooral de oudere mannen kunnen er wat van. Tijdens je survivaltocht naar een rustig plekje ben je voor je het weet al 10x betast en dan moet de avond nog beginnen. En zo kan ik nog wel even doorgaan over ervaringen. Vooralsnog heb ik dit altijd geaccepteerd, want het hoort er toch gewoon bij? Maar hoe langer ik er over nadenk hoe meer ik begin te beseffen dat dit dus gewoon echt nergens op slaat. Dat het bizar is dat het algemeen geaccepteerd wordt.

Wanneer je overdag op straat loopt en iemand je in je billen knijpt, accepteer je het toch ook niet?

Waarom zou dat met (al dan niet) een beetje alcohol op opeens wél kunnen? Geen toestemming is gewoon handen thuis en daar blijf ik bij. Ik hoop dat alle statusupdates onder #metoo een eyeopener zullen zijn, en dat mannen en vrouwen hun verhaal blijven doen. Dat dit taboe stilletjes aan verdwijnt. aan alle meiden en vrouwen: waar je ook was, hoe je ook gekleed was of hoe aardig je ook naar hem lachte, je vroeg er niet zelf om.

Heb jij wel eens iets meegemaakt? Deel jouw #metoo verhaal!

Tags:

Dit is ook leuk

door

Mama van 3 schurken(0,5&7) Verpleegkundige, guilty of pleasures. Houdt niet van strijken maar wel van schrijven op haar blog.

Vorige post Volgende post

Klets mee

3 bericht(en) Op "Mijn #Metoo verhaal en in je billen worden geknepen, hoort er toch een beetje bij?"

avatar
Sheila
Gast

Goed dat je hier ook over blogt. Het is ook absurd hoe normaal we dingen zijn gaan vinden. Tot op zekere hoogte. Iedereen die ook maar een poging deed om in mijn billen te knijpen, kreeg een hele grote mond. Eén keer kneep ik zelfs een gozer in zijn ballen. Om te laten merken dat het echt nergens op sloeg. Het kwartje viel bij hem 🙂

Anne-Sterre
Gast

Nooit echt iets ernstigs meegemaakt, maar die kroegsituaties herken ik maar al te goed. Ik vind het niet normaal en trek altijd mijn mond er over open.

wpDiscuz
1 share