Komt er nog een vierde, en wanneer weet je of je gezin compleet is?

komt er nog een vierde?

Tjonge jonge het houd bekenden, minder bekenden en onbekenden wel bezig zeg. De vraag of ik nog een vierde kindje krijg heb ik alleen deze week al vijf keer gehoord. En niet alleen dat, er werden ook heuse adviezen gegeven en zelfs voorspellingen gedaan. Van ”nu is het toch wel klaar?” (hoe durven ze) tot en met zeker weten dat jij nog een vierde en misschien nog wel een vijfde of zesde of zevende of— kindje krijgt. 

Nu denken jullie natuurlijk allemaal; en wat is daarop uw antwoord? Een volmondige ja, of nog niet in duizend jaar? Was het maar zo simpel! Wanneer weet je eigenlijk of je gezin compleet is? Al die levensvragen, mijn hoofd loopt er een beetje van over.

Wil ik nog een vierde kindje?

Voor mijn kinderen was het overigens allang duidelijk. Ja natuurlijk komt er nog een baby bij. De reden? Dan kan die lieve kraamverzorgster weer komen! Die heeft overduidelijk punten gescoord. Niet onbelangrijk: het moet wel een meisje worden, want broertjes zijn zó irritant. (komt dan uit de mond van twee broers) hoe overduidelijk het voor ”het jonge telg” is des te verwarrend het voor mij is. Ik ben nog volop aan het genieten van mijn baby en heb er nog niet echt de kans voor gehad om er definitief een beslissing over te nemen.

Er nog niet klaar voor om mijn kinderwens op te geven

Toen ik zwanger werd van Nolah, was dat met de gedachte dat dit de laatste keer zou zijn, maar pas na de bevalling besefte ik me dat ik nog helemaal niet klaar was om afscheid te nemen van de gedachte dat dit de laatste keer zou zijn. Ik heb gehuild als een tja, kersverse moeder volgepompt met hormonen bij die gedachte. Een ding is  dus wel zeker, ik voel me nog te jong om nu al definitief te zeggen dat het over en uit is in mijn baarmoeder. Hoe moet je daar op je 27ste nou voorgoed een beslissing over nemen? Ik bedoel, ik heb met een beetje mazzel nog twintig vruchtbare jaren voor me liggen. (bedenk je eens hoeveel lieve kinderen daar nog in kunnen ontstaan) oké, grapje jongens, ik ga echt niet voor een elftal. Alleen bij de gedachte al wordt ik zo moe dat ik aan een spinnewiel wil prikken en 1000 jaar slapen als Doornroosje.

Gelukkig heb ik ook nog een man

Gelukkig heb ik een man die de nuchterheid zelve is en deze dromerige vrouw in toom houdt. Ik ben blij dat ik deze beslissing niet alleen hoef te maken want die was zeker alleen gebaseerd op over onrealistische emotionele redenen zoals dat baby’s schattig zijn en dat een groot gezin zo gezellig is. Wat moest ik zonder manlief die telkens als ik over een vierde begin me van A tot Z alle praktische problemen in mijn oren knoopt; zoals gebrek aan ruimte in de auto, slaapruimte en laat staan het onderhoud van vier kinderen, laat staan alle nog komende woedeaanvallen, rottigheid die ze gaan uithalen, en andere bloed onder de nagels vandaan haal acties.

Baby’s komen niet vanzelf

Tussen willen en kunnen zit ook nog een groot verschil. Uiteraard ben ik me er ook maar al te bewust van dat ik hartstikke dankbaar mag zijn met mijn twee lieve jongens en mijn regenboogbaby, Nolah. Dat besef ik me iedere dag. Bovendien heeft lang niet iedereen een keuze, al dan niet medisch. Daarom ga ik en deed ik al heel hard genieten van mijn schurken. En om er zeker van te zijn dat mijn emoties de komende maanden een loopje met me nemen laat ik morgen heel verstandig een koperspiraaltje plaatsen (peeing my pants) tot ik er wél uit ben.

Wist jij wel wanneer je gezin compleet was?  

Dit is ook leuk

door
Mama van 3 schurken(0,5&7) Verpleegkundige, guilty of pleasures. Houdt niet van strijken maar wel van schrijven op haar blog.
Vorige post Volgende post

Klets mee

15 bericht(en) Op "Komt er nog een vierde, en wanneer weet je of je gezin compleet is?"

avatar
maai
Gast

Zit met precies hetzelfde, wanneer is het goed. Ik wil ook graag een vierde kindje maar er zijn ook een hoop dingen die me tegen houden. Vakantie trouwens helemaal niet want met een gezin van vijf zit je al snel in 6 persoons 😉

Morgaine
Gast

Nee dat weet ik niet, ik heb het aan de levende lijve mee gemaakt in een gezin wat familie was… waar 6 kinderen in opgroeiden, ik was het 7de aangenomen kind 😉 En wat als ik je vertel dat alleen de 6de dus de jongste gepland was? En de rest…. ondanks pil of andere voorbehoedsmiddelen er gewoon gekomen zijn? 😉

Kortom ik heb voor mijzelf uitgemaakt, bij keuze? nee, dan ben ik klaar, de mijne is al 25, dat is klaar, maar tegelijk wie weet, dus pas als ik de overgang heb gehad, weet ik of ik klaar ben nu of was of wie weet… dat de natuur nog iets anders gaat vertellen 😀

X

Sheila
Gast

Ik vind het altijd bizar dat mensen je gewoon hun mening opdragen. Je mag toch lekker zelf bepalen of er nog een 4e of 5e of weet ik veel komt?

Ik vind compleet een heel raar woord. Ik snap waarom mensen het gebruiken, hoor. Maar ik vind het gewoon maf. Misschien moet ik er eens een blog over schrijven 🙂 In ieder geval, wij willen zelf geen 3e. Ik ben al blij dat een 2e ons gegund is. Maar een 3e, maakt onze passie (backpacken) echt onbetaalbaar. Plus mijn leeftijd (39) speelt natuurlijk ook mee.

Leonie van Mil
Gast

Ik heb wel de wens om 3 kinderen te krijgen. Zo gezellig lijkt me dat hahaha. Maar die vriend van mij is ook realistischer en kijkt ook naar het financiële plaatje. Gek genoeg heeft nog niemand aan mij gevraagd wanneer we een tweede komt. En dat terwijl mijn kleine nu de leeftijd heeft dat het echt niet ondenkbaar is dat ik zwanger zou kunnen zijn. Maar ik moet toegeven dat ik zelf er nog niet helemaal aan toe ben. Ik heb mijn handen vol aan die kleine van mij. Maar ik ben heel benieuwd naar jouw besluit hoor!! 😉

Vlijtig Liesje
Gast

Ik had altijd de wens om vijf kinderen te mogen krijgen. Toen ik de vijfde kreeg, was het daarna ook goed.

❤️
Gast

He wat leuk weer van je te lezen Zeker mensen weten wel wat ze moeten vragen! Ik gelukkige mama van gezonde jongen en meisje en opnieuw getrouwd dus de vraag of mijn man een kind van zijn eigen wil!?? Ja ze vragen het allemaal. Het antwoord nee hij wil geen “eigen” kinderen vind deze bonuskinderen uit de luiers wel prima. Ik daar in tegen had graag nog een wondertje van ons samen gehad… maar daar moet je met zijn tweeen voor zijn. Ons gezin is compleet, heb in mijn werk veel voldoening van de wondertjes ❤️

Lilian
Gast

Bij ons heeft zich gelukkig nooit iemand bemoeid met het ‘aantal’. Ik heb het er in het begin wel lastig mee gehad dat het bij één bleef, vooral dat ik bang was dat ik er spijt van zou krijgen. Ben nu wel blij dat ik 35 ben, dat was mijn maximumleeftijd 😉 En heb gelukkig nooit spijt gehad. Ik denk dat het verschil tussen 1 en 2 ook een stuk groter is dan tussen 2 en… 11? Succes! 😉

wpDiscuz
1 share