Kletspraat #9 zes maanden update over werk, kinderen en had ik al werk gezegd?

Kletspraat

Wow! Het is gewoon al een half jaar geleden dat ik jullie voor de laatste keer uitgebreid heb bij gekletst(praat) en als ik het me goed herinner ging het vooral over ZZP-dingen en dan met name over hoe druk ik het wel niet had. Een half jaar geleden alweer dat ik ontslag nam. 

Er gaat in ieder geval geen dag voorbij dat ik niet even aan mijn lieve collega′s denk en het voelt meer als een soort verlof dan een definitief afscheid. Misschien moet dat besef nog komen, misschien niet. Hoe dan ook, het waren toppers. Kan niet vaak genoeg gezegd worden! Zou ik in de ontkenningsfase zijn blijven hangen?

Alweer meer dan zes maanden ZZP-er

Misschien komt het ook wel doordat ik in die zes maanden nog niet echt mijn draai heb kunnen vinden. Werk kwam en werk ging en ik voelde me nergens op mijn plek. Natuurlijk zal je dat als ZZP-er waarschijnlijk nooit volledig hebben, maar toch. Blijft een gevoelig puntje voor deze vrouw.

Mentaal

Ik kan natuurlijk wel net doen alsof er niets aan de hand was en ik niet een beetje overwerkt was. (beetje maar) maar het feit is dat ik echt even niet zo lekker in mijn vel zat.  Ik kan je vertellen dat het mentaal stukken beter gaat met me. Ik heb weer wat meer balans gevonden. Die verdomde balans is toch zo belangrijk! En probeer af en toe wat te sporten. *proest* ik heb vorige week een keer hardgelopen. Working on that!

Ik solliciteerde op een vaste baan (en werd niet aangenomen)

Ondertussen solliciteerde ik voor een vaste baan om naast mijn schrijven te kunnen doen. Als praktijkondersteuner in een verloskundige praktijk. Leek me superleuk, maar helaas leek het heel veel mensen heel erg leuk. Ik mocht wel op gesprek komen, en dat gesprek ging voor mijn gevoel best oké, maar ik denk dat het uiteindelijk wel prima is dat ik niet ben aangenomen.

Hierdoor heb ik namelijk de kans gehad om een maandje thuis te hebben kunnen blijven en dat was achteraf gezien gewoon echt nodig. Ik heb in het begin van het jaar zoveel gewerkt en misschien heeft dat me ook wel genekt.

Zo kun je me helpen groeien met mijn blog

Momenteel timmer ik nog steeds hard aan de weg om mijn blog te laten groeien, en met succes! Er komen een tweetal samenwerkingen aan en jullie lieve lezers, blijven terugkomen. Ik kan niet vaak genoeg dankjewel zeggen. Mochten jullie me willen helpen, schrijf je dan vooral in voor mijn nieuwsbrief, nodig al je vrienden uit om mijn Facebook pagina leuk te vinden of zet mijn website bij je favorieten. Er staan elke week wel een aantal nieuwe blogs voor je klaar! Bovendien hoor ik graag welke artikels jullie het meeste aanspreken en ik denk dat ik binnenkort ook wat enquêtes ga maken.

Freelance schrijven

Naast het bloggen wil ik ook meer gaan Freelancen en hoewel ik dat concept in de toekomst nog meer wil gaan uitwerken, heb ik toch al mijn eerste drie opdrachten binnen. Weliswaar van bekenden waaronder mijn eigen man, maar toch! Supertrots natuurlijk. Al vind ik het wel spannend want ik ben natuurlijk geen professioneel tekstschrijver en wil ik niemand teleurstellen. Wellicht dat ik in de toekomst nog een cursus of opleiding ga doen in die richting, maar het liefst over 2 1/2 jaar als Nolah naar de basisschool gaat. Ook schreef ik een mail naar EEN media en ik dacht dat een informele quasi humoristische mail wel de aandacht zou trekken, maar ik denk dat ze eerder gedacht hebben: daar heb je weer zo’n idioot die graag voor ons wilt schrijven. Ach ja, wie niet waagt wie niet wint.

Nog meer werk

Ik ben me er zeer van bewust dat ik alweer meer dan vierhonderd woorden bij elkaar over werken en dat terwijl deze luie donder niet eens werk. Waar het hart van vol is… Of heb ik toch wel werk? Er kwam namelijk een ZZP-opdracht in de psychiatrie op mijn pad. Na het lezen van de omschrijving moest ik gewoon reageren omdat het me heel erg aansprak en inmiddels heb ik zelfs al een dienst meegelopen. (financieel gezien begon de schoen ook wel te wringen. Het is zo moeilijk om een volledig inkomen uit bloggen en freelancen te halen, maar ik blijf hard doorwerken) Gelukkig beviel het goed en werd ik meteen betrokken bij de vergadering en voelde me daardoor niet zo’n buitenstaander meer. Ik ga het zeker voor een tijdje proberen. De kunst is om de balans te houden en mijn focus bij niet te veel dingen te hebben dus heb ik ook aangegeven dat ik niet meer dan ongeveer 1 a 2 keer per week daar te willen werken. Daar ben ik ook best wel trots op, want eerder had ik waarschijnlijk gewoon mijn mond gehouden en meer gewerkt dan dat ik eigenlijk zou willen en kunnen. Ondertussen blijf ik focussen op mijn droom!

Fotoshoot

Oh, en dan was er nog een fotoshoot. Ik trok namelijk de stoute schoenen aan en benaderde een fotograaf voor het maken van professionele foto’s voor op mijn blog en social media en ik kan je vertellen dat ze echt super gaaf gaan worden. Iets met een strijkijzer. (hint, hint) hoewel ik strijken echt haat, heb ik er toch ook stiekem een beetje een haat-liefde verhouding mee want het is al de tweede keer dat ik mijn strijkijzer deze week in mijn handen heb gehad en er ook nog mee op de foto ging. Als dat ding ooit op de stort belandt ga ik ´m nog missen! De foto’s gaan nog even duren, maar als het moment daar is, ga ik er zeker nog wat over schrijven.

Hoe is het met je schurken?

En dan waren er nog mijn drie schurken. De jongste van het telg spreekt! Weliswaar met weinig woorden, maar haar woordenschat begint aardig uit te breiden. Opvallend is wel dat ze vooral etensgerelateerde woorden kent zoals “ijsje en koekje″ Kind van haar moeder! Dit heb ik overigens op het consultatiebureau maar verzwegen. Bovendien is ze bijna anderhalf (nog een maand) kan ik niet geloven.

Die andere twee schurken zijn momenteel een pain in the ass. Toe aan vakantie, opstandig, irritant, verveeld en noem maar op, maar ze gaan over naar het volgende jaar en ik ben natuurlijk super trots op ze! Maar please, please, please, laat het snel vakantie zijn!

Kinderen toe aan vakantie
Kleine stouterds

Volgens mij ben ik nog tienduizend dingen vergeten maar de globale dingen heb ik denk ik wel verteld. Helemaal bijgekletst dus! Nog een vraag aan jullie dan. Echt de allerlaatste (voor vandaag) Wil je vaker dit soort updates of is een keer in de zoveel maanden wel voldoende?

Hoe gaat het met jullie? Kletspraat mee!

Tags: , ,

Dit is ook leuk

door
Mama van 3 schurken(0,5&7) Verpleegkundige, guilty of pleasures. Houdt niet van strijken maar wel van schrijven op haar blog.
Vorige post Volgende post

4
Klets mee

avatar
3 Comment threads
1 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
4 Comment authors
DaeneliaDhiniדי מריוRomy Recent comment authors

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
Abonneren op
Daenelia
Gast

Weet je, ik merk nu hoe voor mensen (vrouwen, mannen…) die thuis zitten – te werken, huispaps/mams zijn, langdurig niet onder de mensen komen – hoe voor die mensen zo’n persoonlijke blog met kletspraat je toch een beetje sociaal kan laten voelen. Ik moet er nodig weer eens uit.
Ik vind dat je hartstikke goed bezig bent! Niet om te vergelijken of zo, maar ik heb soms wel het idee dat ik even vastzit, ondanks dat ik weet dat ik de hele dag bezig ben met nieuwe dingen leren, solliciteren, plannen uitwerken… Jij haalt in ieder geval opdrachten en geld binnen 🙂 Goed werk!

Dhini
Gast

Wat leuk foto`s. Jammer dat je niet aangenomen maar lekker genieten van je kinderen thuis.

Romy
Gast

Ik vind dat juist leuk om te lezen, die Personal updates. Zelf doe ik het maandelijks en ik vind dat voor mezelf ook leuk om te schrijven. Dus van mij als trouwe lezer mag het frequenter!

די מריו
Gast

Kom maar op met die verhalen hoor, want ik ben wel benieuwd hoe jij die schurken in bedwang gaat houden als ze nu al opstandig, irritant, verveeld en noem maar op zijn. Ik ben vandaag voor het eerst met Shirel begonnen met hardlopen. Ze wil elke dag wat gaan doen. Yaron wil elke dag met me voetballen. Dan wordt er ook nog verwacht dat ik kook en wat aan het huishouden doe. Ik ben blij dat ik zo af en toe mag werken.

Love As Always
Di Mario

0 shares