Mijn eerste ZZP opdracht: uit mijn comfort zone en iets met een liftschacht

eerste zzp opdracht

De datum van mijn laatste werkdag nadert met hoge snelheid en ik voelde de druk om alvast wat opdrachten aan te nemen. Ik zag de rampscenario’s van een lege bankrekening al voor me waarbij ik mijn man en kinderen wekenlang macaroni of spaghetti met tomatenpulp moest voorschotelen al voor me. Uiteraard heeft mijn man gewoon werk, dus dat zal wel meevallen maar deels zijn we ook afhankelijk van mijn inkomsten. En dat vind ik toch een beetje spannend. Misschien wel spannender dan ik aanvankelijk dacht. 

Hoewel je een heleboel vrijheid krijgt (en daarmee blijheid) gaat het leven van een ZZP’er gaat echt niet alleen maar over rozen. Dat had ik me van te voren ook goed bedacht voordat ik de sprong zou wagen. Maar wanneer je iets niet probeert, zul je er ook nooit achter komen. De afgelopen weken heb ik dan ook druk gereageerd op verschillende opdrachten en ik heb al 1 ding geleerd: je moet er als de kippen bijzijn want anders gaat een opdracht zo aan je neus voorbij.

Uit mijn comfort zone

Toen ik mijn mail aan het ophalen was en er een opdracht binnen een straal van slechts 1 kilometer mijn inbox binnenrolde aarzelde ik dan ook niet. Deze opdracht was van mij! Mazzel want ik mocht de opdracht inderdaad uitvoeren. Het ging om 2 x 4 uurtjes in een instelling voor mensen met niet aangeboren hersenletsel. Best wel heftig maar het leek me vooral ook leerzaam aangezien ik alleen het ziekenhuis ben gewend om in te werken. Lekker veilig.

Dat was wel even uit mijn comfort zone stappen en ik was best wel zenuwachtig. Deze dame heeft namelijk graag overal de controle over en is dol op voorspelbaarheid. Nu vraag je je natuurlijk af waarom ben je in godsnaam voor mezelf begonnen dan? Omdat ik het belangrijker vind om mezelf te ontwikkelen en in mijn bubbel kom ik natuurlijk nooit verder.

De liftschacht

Gelukkig werd ik de eerste dag goed ontvangen en mocht ik samenwerken met een mede ZZP-er. Dat voelde toch een beetje als een collega. (ik ga mijn ziekenhuis collega’s zo erg missen) uiteraard vertraagde ik de boel nogal want ik wist nog niet eens een washandje te vinden, maar de bewoners hielpen me gelukkig aardig op weg en namen het me niet kwalijk. Uiteraard kan een dag met mij niet zonder de nodige drama verlopen. Toen ik nietsvermoedend een sleutel wilde overhandigen aan een collega in de lift gebeurde het: je kent die slow motion scenes wel uit een film. Nou zo zag het eruit toen ik de op één na laatste sleutel klungelig uit mijn handen liet vallen en deze—hoe kan het ook anders—in de liftschacht belandde. Note to self: misschien moet ik mijn biografie veranderen in: strijkt nooit, houdt wel van schrijven en laat overal waar ze komt een spoor van vernieling achter. Of klinkt dat te dramatisch?

Dag twee

Werkdag twee verliep iets soepeler. Ik wist de washandjes dit keer wel te liggen en kende een aantal van de bewoners al. Ik ging aan de slag en deed mijn stinkende best. Helaas voelde ik me dit keer nogal in het diepe gegooid en dat maakte me onzeker. Kwam de control freak weer even om het hoekje kijken. Achteraf kan ik mezelf niets kwalijk nemen en heb ik van deze situatie echt ontzettend veel geleerd. De volgende opdrachten kunnen alleen maar meevallen en hierdoor weet ik waar ik de volgende keer op moet letten. Bovendien heb ik zoveel nieuwe mensen leren kennen!

Het ZZP leven is nog even wennen, maar gelukkig kan ik de komende anderhalve maand nog met volle teugen genieten van mijn collega’s in het ziekenhuis en intussen een beetje mijn eigen bedrijfje opbouwen. Dit gaat me lukken! Al dan niet met vallen en opstaan (en sleutels die in de liftschacht verdwijnen)

Ben jij ook zo’n control freak? 

 

Tags: ,

Dit is ook leuk

door

Mama van 3 schurken(0,5&7) Verpleegkundige, guilty of pleasures. Houdt niet van strijken maar wel van schrijven op haar blog.

Vorige post Volgende post

Klets mee

10 bericht(en) Op "Mijn eerste ZZP opdracht: uit mijn comfort zone en iets met een liftschacht"

avatar
Sheila
Gast

Ik vind het altijd cool als mensen uit hun comfortzone stappen. Het is zo leerzaam en het gaat je altijd zo veel brengen. Ongeacht of je nou wel of niet dat bereikt wat je wil bereiken. Ik wens je daarom veel succes! Wat dat betreft kan ik juist heel goed dingen los laten. Omdat ik weet dat ik groei van tegenslagen of onverwachte dingen.

Lilian
Gast

Haha, klinkt erg gezellig 🙂 Kan me voorstellen dat het nu ook zo werkt dat als ze weer eens iemand nodig hebben, dat ze je sneller vragen (tenzij je spoor van vernieling te erg wordt natuurlijk ;-)) Gaat vast helemaal goed komen! Vertrouwen, vertrouwen, vertrouwen! Maar dat had je natuurlijk wel, anders was je niet begonnen 🙂

Sabine
Gast

Haha leuk! Ik ben ook aan het zzp-en en loop ook tegen struggles aan om klanten te vinden. Al mag ik eigenlijk niet klagen met al twee klanten voordat mijn bedrijf al goed en wel is geregistreerd. Het is hard werken maar jeetje wat houd ik ervan!

Ilona Nijsen Winkelmolen
Gast
Ilona Nijsen Winkelmolen

Heej die lieve jammer genoeg bijna ex collega, wat leuk om jou eerste capriolen als zzp er te lezen op je blog! Wat knap van je om uit je comfort zone te stappen! Zelf zit ik al 27 jaren vastgeroest! Eigenlijk heb ik ook geen nieuwe werkplek nodig omdat vaak collega’s een nieuwe uitdaging aangaan. Met als gevolg dat nieuwe collega’s betekent andere ideeen en visies waardoor mijn werkplek interessant blijft. Al met al……. ik ga je missen.Xx

Aneta
Gast

Onwijs leuk dat je dit doet. Het lijkt me ook best pittig zo’n baan.

wpDiscuz
1 share