De staartjes van Nolah

staartjes van Nolah

Al acht jaar lang ben ik een jongensmoeder. En al acht jaar heb ik niet meer hoeven doen dan sporadisch een pot met gel opendraaien en hier en daar wat modelleren. Tegenwoordig hoef ik niet eens naar een pot gel te kijken want hun kapsel, dat doen ze veel liever zelf. 

Maar met meiden zit dat dus anders en dat begin ik me steeds meer te beseffen nu dat mijn dochters haren bijna net zo hard groeien als het onkruid in onze voortuin. Ik kan er dus niet meer onderuit komen: staartjes maken.

Haren doen: niet mijn specialiteit

Laat dat nou net niet bepaald mijn specialiteit zijn. Dat is het niet als het op mijn eigen haar aankomt en dus al helemaal niet bij iemand anders. Al heb ik drie jaar geleden wel geleerd om visgraat vlechten te maken via Youtube tutorials. Hallelujah, wat is Youtube soms handig. Niet dat ik daar de tijd voor heb, ik heb ‘s ochtends amper tijd om een borstel door mijn eigen haar te halen laat staan om complete haarcreaties (iets met niet uit het bed kunnen komen). Maar anders zou het ongetwijfeld gemiddeld een uur per vlecht duren.

Staartjes maken dus. Ik doe het inmiddels steeds vaker bij Nolah en ik heb ook maar eens van die gekleurde elastiekjes gekocht. Ik moet toegeven: het staat super schattig en vooral ook ondeugend bij haar en opzicht weet ik een of twee staartjes nog wel te managen. Althans, ik krijg de elastiekjes erin. Is ook een kunst bij kronkelige dreumes zoals mijn dochter.

Heeft papa die staartjes gemaakt?

Maar als het op finetunen aankomt dan is dat een ander verhaal. Overal om me heen zie ik kleine meisjes met perfecte scheidingen en staartjes recht op het hoofd, terwijl mijn dochtertje rondloopt met twee scheve palmbomen op haar hoofdje. Om over een rechte scheiding nog maar te zwijgen. Zo vroeg laatst een vriendin van me of papa haar staartjes had gemaakt. Nou, had hij ze maar gemaakt, dan waren ze misschien wel recht geweest!

Ik heb nu al nachtmerries over het feit dat ze straks haar eigen mening gaat krijgen en uiteindelijk bij mij gaat aankloppen om haar haren te doen in de meest lastige creaties. Daarom denk ik dat ik me (of mijn man) maar alvast bij een of andere vlecht workshop ga inschrijven. Dat scheelt over een aantal jaren vast een heleboel gemekker.

Moeders van dochters, hoe doen jullie dat toch? 

Dit is ook leuk

door
Mama van 3 schurken(0,5&7) Verpleegkundige, guilty of pleasures. Houdt niet van strijken maar wel van schrijven op haar blog.
Vorige post Volgende post

7
Klets mee

avatar
4 Comment threads
3 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
5 Comment authors
KimberlyJeanineLilianJoniדי מריו Recent comment authors

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
Abonneren op
Kimberly
Gast

oefenen oefenen oefenen ik ben er redelijk goed in volgens mij. Variatie en pinterest helpen

Lilian
Gast

Haha, zo herkenbaar dit. Ik weet nog toen Anna net ‘stijlbaar’ haar had (ze was al vrij oud, want haar haar groeit echt voor geen meter) en ik jaloers naar andere moeders keek. Ik kreeg toen de tip om haar te laten spelen met kraaltjes oid om haar stil te laten zitten.

Maar goed, ik heb een dochter die per se geen vlechtjes in haar haar wil of andere fratsen, alleen een paardenstaart (je ben een paardenmeisje of je bent het niet…), dus ik kan nooit oefenen. Ik mag zelfs niet met de krultang in haar haar (wat ik zelf wel graag doe).

Joni
Gast

Ik laat dat tijdens vakanties nogal makkelijk over aan la nonna. Die heeft geduld (en daar heeft Mado ook gewoon geduld BIJ) en die kan dat allemaal tot in de perfectie.
Ik: not so much. De ochtendvraag is hier: een gewone staart, een staart opzij of een dot? 😀

די מריו
Gast

Ehhhhhh, deze papa heeft geluk, Shirel wil geen staart in. Hooguit een slordige tijdens het sporten, die slordige kan ik zelf wel.

Love As Always
Di Mario

0 shares